In de discussies die de laatste zes maanden het politieke leven in België domineerden, speelden de grenzen van Brussel een belangrijke rol. In een bijdrage voor het elektronisch wetenschappelijk tijdschrift voor onderzoek over Brussel “
Brussels Studies” onderzoekt Caroline Van Wynsberghe, hoogleraar aan de
Université Catholique de Louvain, of de ontwikkelingen in Rijsel en in Berlijn als voorbeeld kunnen worden gebruikt voor Brussel. Rijsel biedt twee scenario’s aan, nl. de stadsgemeenschap en de internationale metropool. In Berlijn werd een fusie met het naburige Land Brandenburg in een referendum afgewezen, maar daar ontwikkelt de samenwerking zich nu rond concrete dossiers. Zowel Rijsel als Berlijn kunnen als model dienen voor Brussel, of er kunnen op zijn minst interessante lessen uit worden getrokken. Buitengewoon interessant aan het Rijselse model is, volgens de auteur, dat daar alle betrokken actoren werden samengebracht. Dus niet alleen de politieke mandatarissen, maar ook ondernemers en het maatschappelijke middenveld zijn er bij betrokken.
Zie: C. Van Wynsberghe, “De Brusselse metropool: naar een ontwikkelingsmodel tussen dat van Rijsel en Berlijn?”, in Brussels Studies, nr. 11, november 2007:
http://www.brusselsstudies.be/PDF/NL_47_BruS11NL.pdfAu cours des débats qui ont dominé la scène politique belge ces six derniers mois, les frontières de Bruxelles ont joué un rôle majeur. Dans un article de la revue scientifique électronique pour les recherches sur Bruxelles Brussels Studies Caroline Van Wynsberghe, asistante à l’Université Catholique de Louvain, voit si les développements de Lille ou de Berlin pourraient servir d’exemple pour Bruxelles. Lille fournit une double expérience, celle d’une communauté urbaine et celle d’une métropole internationale. A Berlin, la fusion entre la ville et le Land de Brandebourg voisin a été rejetée par référendum, mais la coopération s’organise à présent autour de dossers concrets. Lille comme Berlin peuvent servir de modèle à Bruxelles, ou du moins fournir des lecons intéressantes. Ce qu’il faut surtout retenir du modèle lillois, selon l’auteure, c’est le fait que tous les acteurs concernés sont mis en présence pour participer au consensus. Pas seulement les élus politiques, mais aussi les chefs d’entreprises et les interlocuteurs sociaux.
Caroline Van Wynsberghe, « La métropole bruxelloise, des développements entre Lille et Berlin? », dans Brussels Studies, n° 11, novembre 2007 ;
http://www.brusselsstudies.be/PDF/FR_47_BruS11FR.pdf
Abonneer – Abonnez-vous